Í þjóðsögum Jóns Árnasonar (3.bindi), segir frá útróðrarbónda sem dró marbendil (sérstakur góðvættur hafsins) á land. Þegar þeir voru á leið heim í bæ hrasaði bóndi um þúfu og bölvaði. Þá hló marbendill í fyrsta sinn. Seinna hafði bóndi það upp úr marbendli hví hann hefði hlegið. Gegn því að lofa marbendli frelsi sagði hann bónda að þúfan væri féþúfa, og reyndist það rétt vera.

Þessi féþúfa mín er með leynihólfi fyrir ,,fé og fjársjóði” ýmiskonar.

Hún er fyllt með léttum plastperlum og hægt er að sitja á féþúfunni...en hver segir að það eigi að vera þægilegt til lengdar að sitja á auð sínum!

Hægt er að panta Féþúfu í mismunandi litum.